Δηλώσεις του Προέδρου του Λ.Ε.Υ. Κ.Ο. για την επίσκεψη Ερντογαν στην Ελλάδα.

Μια Τουρκική παροιμία λέει…
” Του φίλου σου ακούς την καρδιά του.
Του γείτονα ακούς την ανάσα του.”

Με τις λέξεις ” φίλος” και ” γείτονας”, πολυσύχναστες στο λεξιλόγιό του, ήρθε σαν μεγαλοπρεπείς επισκέπτης ο Πρόεδρος της Τουρκίας.

Οι προσδοκίες απ´αυτό το ταξίδι του στην Αθήνα, ήταν σύμφωνα με τις πληροφορίες, κυρίως του Τύπου, μεγάλες…

Είχε όντος βάση αυτό, γιατί ο Ερντογάν είναι σε δύσκολη πολιτικά κατάσταση διεθνώς.
Είναι απομονωμένος και αναζητεί διέξοδο προς αντιφωνήσεις του στην λεκτική του Ντόναλντ Τράμπ.
Συγχρόνως έφτανε στην Αθήνα, την ώρα που η Ρωσία και το Ιράν δήλωναν ότι ο ISIS κατατροπώθηκε και ο πόλεμος στην Συρία τελείωσε.

Ασφαλώς δεν φανταζόταν, ότι την ίδια ώρα ο Τράμπ θα αναγνώριζε την Ιερουσαλήμ, σαν πρωτεύουσα του Ισραήλ. Αυτό το τελευταίο πριν αρκετά χρόνια στις πρώτες συμφωνίες της Μείρ με τον Αραφάτ και λεκτικά να το έλεγε κανείς εκεί γύρω στο 1960, θα ήταν αιτία εκατοντάδων θυμάτων.

Με αυτές τις συνθήκες ήρθε στην Αθήνα.

Από συνέντευξή του στον ΣΚΑΙ μία, δύο μέρες πριν έρθει καταλάβαμε μια ακόμα τουρκική λέξη… την λέξη “γκρινιάρης”…

Παρουσίασε ένα “Menu” διεκδικήσεων για το Αιγαίο, για την Θράκη, για τη Συνθήκη της Λωζάννης.
Απέφυγε τα ενεργειακά, όχι από καλοσύνη, αλλά γιατί, έχει την αντίληψη τουλάχιστον, ότι η προστασία του θέματος, είναι στα χέρια της Γαλλίας και των Η.Π.Α.

Πιστεύει πως αν αρχίσει να ζητείται το Θέμα της συνθήκης της Λωζάννης μέχρι να ολοκληρωθεί, ίσως ποτέ, δημιουργείται πρόβλημα με την ΑΟΖ, άρα σταματούν οι εργασίες, για τους υδρογονάνθρακες.
Πιστεύει, ότι αν υπάρχει ανοιχτό το θέμα της Θράκης σε σχέση με τις μειονότητες, θα δικαιούνται πολιτική παρέμβαση στα εσωτερικά μας με πρόσχημα τη θρησκεία.

Πιστεύει, ότι ο προσδιορισμός της οριοθέτησης της Υφαλοκρηπίδας, θα του δώσει την δυνατότητα, μόνο, να ωφεληθεί για να κερδίσει μεγαλύτερο “θαλάσσιο οικόπεδο” για εμπορικούς και στρατιωτικούς λόγους.

Πιστεύει επίσης, πως ο “γκρινιάρης” στο τέλος κάτι κερδίζει, για να σταματήσει την γκρίνια του.
Διεθνείς αναλυτές δηλώνουν, ότι το προσωπικό του όφελος μ´όλη αυτή την τακτική, ίσως, είναι θετικό όσο αφορά το εσωτερικό του ακροατήριο…

Στην Διεθνή σκακιέρα όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά…

Αρχικά καταρρίπτεται ένας μύθος, για τις ικανότητες της Τουρκικής διπλωματίας, που εδώ στην Ελλάδα καλλιεργείτο χρόνια και χρόνια.

Θυμάστε πόσο εύκολα λέγαμε όλοι, για την ποιότητα της Τουρκικής Διπλωματίας…

“Οι Τούρκοι έχουν Διπλωμάτες, οι Τούρκοι έχουν συγκεκριμένες γραμμές εξωτερικής πολιτικής…οι δικοί μας είναι άχρηστοι και αλλά τέτοια”…

Διερωτώμενος, τι πράγματι έχει πετύχει η Τουρκική διπλωματία τόσα χρόνια…

  1. Σαν γεωπολιτικό σημείο η Τουρκία είχε ενδιαφέρον, όσο η Δύση δεν μιλούσε απευθείας με την Ρωσία. Τον πρώτο και τελευταίο λόγο είχαν μόνο οι Η.Π.Α.
    Σας θυμίζω, ότι το “εμπάργκο” στην Ρωσία το αποφάσισε πρώτα η Γερμανία και η Ε.Ε και μετά η Αμερική.
  2. Σαν χώρα η Τουρκία, ήδη φιλοξενεί Ευρωπαϊκά εργοστάσια και κυρίως Αυτοκινητοβιομηχανίες. Αυτό συνεπάγεται, ότι οι μισθοί των εργατών πρέπει να είναι πάντα χαμηλοί, για να αξίζει μετανάστευση των εργοστασίων. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Γερμανίας απέναντι στους Κινέζους…
  3. Το πληθυσμιακό της Μωσαϊκό, δεν επιτρέπει την βιωματική της συμμετοχή. Προσέξτε τα κείμενα των ομιλιών του Ερντογάν στην Τουρκία. Δεν είναι πολιτικά κείμενα, είναι κείμενα κοινωνικού κατηχητικού, γιατί γνωρίζει ότι η αντίληψη διαφέρει από περιοχή σε περιοχή.
  4. Η Τουρκία δεν είχε ποτέ, αυτό που ορίζεται σαν “Ευρωπαϊκή κουλτούρα” ή Ευρωπαϊκή αξία αυτό που κατέκτησε πνευματικά η Δύση.
  5. Οι Τούρκοι ηγέτες, ήθελαν πάντα τον λαό με στρατιωτική συνείδηση και τον στρατό, με πολιτική…
  6. Ακόμα και στις πιο ρεαλιστικές συμμετοχές τους, συγχέουν την ευγένεια με την δουλικότητα…Η ζωή τους είναι σκηνοθετημένη θέλουν να συμπεριφέρονται σαν Ευρωπαίοι μα Ανατολίτικες καταβολές…Υποδύονται τους πολιτισμένους.
  7. Δεν υπήρξε ποτέ καμία επιστημονική δημοσίευση, από κανένα Πανεπιστήμιο της Τουρκίας που να είχε Οικουμενικό χαρακτήρα.
    Ακόμα και όσοι Τούρκοι, κυρίως λογοτέχνες, ξεχώρισαν διεθνώς, κανένας δεν κατοικούσε στην Τουρκία ή δεν είχε γεννηθεί εκεί.
  8. Με ένα τεράστιο πρόβλημα, που λέγεται “Κουρδικό”,
    με ένα αιωνίως ανοιχτό, που λέγεται “Κυπριακό”,
    με την άμεση ρήξη ή την λυκοφιλία, όπως συνέβη μεταξύ Τουρκίας – Ισραήλ και Τουρκίας – Ρωσίας,
    με την σκοτεινή συμμετοχή της στη Συρία,
    με αυτά που καταγγέλλονται από τους Τουρκοσύριους επιχειρηματίες αυτές τις μέρες στη Αμερική,
    από την δίωξη που δέχονται οι μορφωμένοι,
    Τούρκοι, από τον Ερντογάν και το κόμμα του
    από την αχαριστία του, απέναντι στον Γκιουλέν, που μόνο, ότι παραδέχεται, ότι ένας άνθρωπος μεγάλης ηλικίας, εξόριστος, μπορεί να του διαλύσει τη Χώρα, δείχνει την ανασφάλειά του.

Φεύγοντας από την Ελλάδα, ο Υπουργός Εξωτερικών κύριος Κοντζιάς είπε…
“Πρόεδρε μην σε ξαναδούμε μετά από 65 χρόνια πάλι”…
Πιστεύω να εννοούσε, ότι ευχόμαστε να είναι περισσότερα…!!!

Περισσότερα
Loading...

Σχετικά Άρθρα

Close

Ανίχνεύτηκε Ad Blocker

Βοηθήστε μας να διατηρήσουμε το site, Απενεργοποιώντας τον Ad Blocker